Soms ontvangen we reacties die laten zien waarom ons werk ertoe doet. Onderstaande bijdrage is geschreven door Ergenia, een melder die wij de afgelopen jaren hebben ondersteund in een langdurig traject rondom een melding van seksuele intimidatie en het gebrek aan adequaat handelen van de politie.
Na vijf jaar (!) kwam er erkenning door een uitspraak van de Nationale Ombudsman. In haar eigen woorden beschrijft zij wat deze periode met haar heeft gedaan, hoe belangrijk het is dat grenzen serieus worden genomen en welke betekenis steun, aandacht en volharding kunnen hebben wanneer iemand zich tegenover een machtige organisatie geplaatst ziet.
We zijn Ergenia dankbaar dat we haar verhaal mogen delen.
Mijn dank gaat uit naar de mensen die wél naast mij bleven staan. Niet omdat zij voor mij vochten, maar omdat zij mij hielpen mijn eigen stem te behouden. - Ergenia
De kracht van behoorlijk handelen ligt in het doorbreken van de normalisering van onbehoorlijk gedrag!
Het begon met seksuele intimidatie. Daarna volgden geweld, een hersenschudding, EMDR-therapie en een politieorganisatie die zich onvoorwaardelijk achter de dader leek te scharen. Mijn wereld stortte in.
In die periode kwam ik in contact met de organisatie Controle Alt Delete. Daar werd Marisella mijn aanspreekpunt en zaakbehandelaar.
Wat volgde was een strijd van vijf jaar. Vijf jaar waarin ik niet alleen moest vechten voor erkenning, maar ook voor mijn waardigheid, veiligheid en rechtvaardigheid. In diezelfde vijf jaar was er één constante factor: de onvoorwaardelijke steun van Marisella.
Er zijn momenten geweest waarop ik wilde opgeven. Momenten waarop de uitputting, teleurstelling en machteloosheid de overhand dreigden te krijgen. Marisella was dan degene die mij hielp om afstand te nemen, op adem te komen en opnieuw de kracht te vinden om verder te gaan. Zij stond klaar met advies, steun, begrip en soms ook de nodige aansporing om niet op te geven.
Dat is wat echte ondersteuning betekent.
Waar anderen mijn ervaringen in twijfel trokken, bevestigde zij mijn werkelijkheid. Waar anderen wegkeken, luisterde zij. Waar systemen faalden, bleef zij aanwezig.
Na vijf jaar heeft de Nationale ombudsman geoordeeld dat het handelen van de politie onbehoorlijk was.
Die uitspraak betekent veel. Niet alleen omdat zij bevestigt wat ik al die jaren heb ervaren, maar ook omdat zij laat zien hoe groot het verschil is tussen onbehoorlijk en behoorlijk handelen.
Waar de politie volgens de Ombudsman onbehoorlijk handelde, heeft Marisella gedurende vijf jaar laten zien wat respect, zorgvuldigheid, integriteit en menselijkheid betekenen.
Zij heeft mij geholpen mijn stem te behouden op momenten dat anderen die probeerden te ondermijnen. Zij heeft mij geholpen mijn grenzen te bewaken op momenten dat die werden overschreden. Zij heeft mij als vrouw in mijn kracht gezet en mij steeds opnieuw bevestigd in mijn recht om zelf te bepalen wat er met mijn lichaam gebeurt.
"Seksuele intimidatie is fout."
Dat zou een vanzelfsprekende waarheid moeten zijn. Geen enkele vrouw zou seksuele intimidatie moeten meemaken. En geen enkele vrouw zou vervolgens jarenlang moeten strijden om erkenning te krijgen voor wat haar is overkomen.
Mijn ervaring is dat het handelen van de politie gedurende deze jaren vaak de indruk heeft gewekt dat de bescherming van de medewerker belangrijker was dan het serieus nemen van mijn melding. In plaats van zelfreflectie, verantwoordelijkheid en herstel heb ik te vaak ervaren dat gedrag werd verdedigd of gebagatelliseerd.
Juist daarom is de uitspraak van de Ombudsman zo belangrijk. Zij maakt duidelijk dat grenzen ertoe doen. Dat burgers gehoord moeten worden. En dat een organisatie die publieke macht uitoefent zichzelf kritisch moet kunnen onderzoeken wanneer zij tekortschiet.
De politie heeft een bijzondere maatschappelijke positie. Van een politieorganisatie mag worden verwacht dat zij iedere burger gelijk behandelt, ongeacht afkomst, huidskleur, geslacht, religie, seksuele oriëntatie of achtergrond. Objectiviteit, onafhankelijkheid en rechtvaardigheid behoren de basis te vormen van haar handelen.
Wanneer daarvan wordt afgeweken, raakt dat niet alleen individuele burgers, maar ook het vertrouwen in de rechtsstaat.
Gedurende deze vijf jaar heb ik mijn grenzen steeds opnieuw aangegeven. Niet omdat ik strijd wilde voeren, maar omdat ik geloof dat grenzen gerespecteerd moeten worden. Marisella heeft mij daarin voortdurend ondersteund.
Terugkijkend zie ik haar als iemand die bleef staan waar anderen wegvielen. Terwijl ik door een van de moeilijkste periodes van mijn leven ging, was zij een constante bron van steun, menselijkheid en vertrouwen.
Mensen die dit werk doen, verdienen erkenning. Zij staan dagelijks naast mensen die zich in kwetsbare situaties bevinden, ieder met hun eigen verhaal, verdriet en strijd. Dat vraagt niet alleen deskundigheid, maar ook moed, doorzettingsvermogen en een diep geloof in rechtvaardigheid.
Na vijf jaar is er eindelijk erkenning gekomen.
Voor mij persoonlijk is dat belangrijk.
Maar minstens zo belangrijk is de les die hieruit volgt:
Onbehoorlijk gedrag mag nooit worden genormaliseerd. Het moet worden benoemd, onderzocht en gecorrigeerd. Alleen door consequent behoorlijk, respectvol en integer te handelen kan een organisatie laten zien waar zij werkelijk voor staat.
En precies dat heeft Marisella mij de afgelopen vijf jaar laten zien.
Vijf jaar lang werd mij verteld wat ik zou moeten accepteren. Vijf jaar lang heb ik geweigerd mijn grenzen op te geven. Vandaag weet ik dat die grenzen terecht waren. De uitspraak van de Nationale Ombudsman bevestigt wat ik al die jaren heb gevoeld: onbehoorlijk gedrag blijft onbehoorlijk gedrag, ook wanneer een machtige organisatie het niet wil erkennen. Mijn dank gaat uit naar de mensen die wél naast mij bleven staan. Niet omdat zij voor mij vochten, maar omdat zij mij hielpen mijn eigen stem te behouden. Deze uitspraak sluit geen hoofdstuk af; zij laat zien waarom het zo belangrijk is dat mensen blijven opstaan, blijven spreken en blijven geloven dat rechtvaardigheid mogelijk is.
een dorp in Zuid-Holland, 10 juni 2026
Ergenia