Onterecht met geweld aangehouden

Zomaar gearresteerd met pepperspray en een nekklem. Het bleek de verkeerde persoon, maar de politie had geen fout gemaakt, zei de politie. Daar dacht de Ombudsman anders over. 

vrijdag 16 februari 2018

Gastblog door Caroline

Wat gebeurt er nu?
Zaterdagmiddag, we zijn allemaal thuis. M’n man is voor de deur aan het klussen aan zijn auto, onze oudste speelt buiten en ik zit binnen met de jongste twee. Ineens hoor ik geschreeuw buiten. Uit het raam zag ik een politieauto staan. Ik rende naar buiten, daar zag ik mijn man op de grond liggen met twee agenten op zijn rug. Ik schrok me rot en vroeg wat er aan de hand was. Agent 1 schreeuwde tegen me dat ik op afstand moest blijven. Ik zag hem liggen met een bloedlip… Ik vroeg weer wat er aan de hand was, hij bloedt! Meneer is aangehouden was het antwoord. Vol verbazing vroeg ik voor wat en wie ze moesten hebben. Ik kon me namelijk niet voorstellen dat ze hem moesten hebben. Helaas, geen duidelijk antwoord en ze bleven roepen dat ik op afstand moest blijven.

Hij is geboeid, met tranende dichte ogen en een bloedlip, in de auto gestopt. Nogmaals vroeg ik wat er nou aan de hand was of ze goed gecontroleerd hebben wie het is. Opnieuw kreeg ik schreeuwend antwoord dat meneer gesignaleerd stond en hij verzet tegen aanhouding. Dat ik agent 2 moet geloven want hij spreekt de waarheid. Ik vroeg zijn dienstnummer en kreeg 'm ook. Een nummer dat ik niet meer zal vergeten… Onze oudste zag nog net hoe haar vader meegenomen werd in de politieauto.

Snel naar het bureau om te horen hoe of wat. Ik kreeg te horen dat mijn man achter is en zijn ogen werden uitgespoeld omdat er met pepperspray gespoten is. Hij zal er zo aankomen want het bleek een misverstand te zijn. Sorry mevrouw, hij stond niet gesignaleerd. Goh, dat vertelden wij ook al. Waarom is dit niet gewoon rustig op straat goed gecontroleerd dan? Geen antwoord.

Daar kwam hij… tranende ogen, kapotte lip, kapotte oorlel en pijn in zijn nek en rug. Hij had ook nog een nek klem gekregen. Wat waren we blij dat de kinderen de worsteling met politie agenten niet gezien hebben. Wat was het heftig en veel geweld… voor niks. Mijn man heeft geen excuses gehoord, hij kreeg alleen te horen dat hij gewoon had moeten meewerken dat het dan niet zo uit de hand gelopen zou zijn.

En dan..
Vanwege de pijn gelijk een afspraak gemaakt bij de huisarts. Hij heeft zijn verhaal verteld en ze heeft goed naar de verwondingen gekeken. Pijnstilling voor nek en rug gegeven, het herstel zal een paar weken duren, want het lijf heeft een flinke tik gekregen. We besloten om aangifte te gaan doen. Zo veel geweld, geen reden of aanleiding voor de aanhouding. Het voelde echt alsof het kwam omdat hij een donkere huidskleur heeft. Als het de blanke buurman was die daar stond te klussen aan de auto… waren ze niet eens gestopt. Politie noemde het een verdachte situatie en verantwoordde daarmee de aanhouding. Klussen aan de auto op straat, het verlengsnoer ging vanaf de auto naar het keukenraam. Er zouden veel auto inbraken zijn in de buurt en dit zag er verdacht uit, aldus de politie.

We kwam op de afspraak bij het politiebureau voor de aangifte. Na toelichting waarom we precies kwamen (namelijk: aangifte van buitensporig geweld en discriminatie door de politie) werden we gelijk weggestuurd. Daar was geen sprake van, dus er zal geen aangifte opgenomen worden. Het gesprek hierover aan gaan bleek geen zin te hebben en we zijn vertrokken. Afspraak gemaakt bij een ander bureau. Ook daar zonder aangifte vertrokken. Want, kregen we te horen, de Officier van Justitie zal hier geen zaak van maken dus nam deze rechercheur nam ook geen aangifte op. De vraag waarom er een rechercheur stond om ons te woord te staan hebben we maar niet eens meer gesteld. Mijn man kreeg de tip mee om in het vervolg rustig mee te werken en mee te gaan als de agenten dit zeggen.

Een klacht indienen
Oké, we kunnen geen aangifte doen, dan dienen we een klacht in. Deze klacht hebben we ook naar de burgermeester gestuurd. Uitgebreid de klacht beschreven en ingestuurd. Aangevinkt geen interesse te hebben in een bemiddelingsgesprek en de wens uitgesproken dat de klacht gelijk werd voorgelegd aan de onafhankelijke klachtencommissie. Daarna begonnen de telefoontjes. Meerdere agenten hebben gebeld om hem op andere ideeën te brengen en nogmaals te zeggen dat er geen sprake is van discriminatie dat hij vooral niet door moet gaan met de klacht en de zaak moet laten rusten. De toon van de gesprekken werd steeds grilliger. Samen met de buurman is hij naar een klachtgesprek gegaan op het bureau. Beide moesten identiteitskaarten afgeven waar een kopie van gemaakt werd. De buurman vroeg aan de start van het gesprek wat de aard van dit gesprek was. Hij kreeg antwoord en werd vervolgens gesommeerd zijn mond te houden gedurende de rest van het gesprek. Ze las uit een verklaring voor dat mijn man zich verzet had en niet mee wilde werken. Hierdoor is de situatie uit de hand gelopen zei ze. Dit gesprek is voortijdig gestopt, de buurman heeft een keer zijn hoofd geschud tijdens het gesprek en werd verzocht de ruimte te verlaten. Opnieuw voelde mijn man zich niet gehoord.

Steun uit onverwachte hoek
Een journalist heeft de klacht opgepikt en contact met ons opgenomen. Er is een groot artikel geschreven met foto. Vervolgens werd er ook contact opgenomen met ons door een medewerker van Amnesty International die zich bezig hield met etnisch profileren.  Ze heeft ons door het hele proces geloodst en ondersteund in het papierwerk om het op de juiste manier te verwoorden. Wat was dit fijn.

Hoorzitting klachtencommissie
De klacht is uiteindelijk toch doorgestuurd naar de klachtencommissie. Hoorzitting gehad en iedere partij heeft zijn zegje gedaan. De politie bleef erbij dat ze goed gehandeld hebben, dat er een bug in het systeem zit waardoor er een verkeerde signalering uit kwam. Het ligt niet aan hen, zij vertrouwen op het systeem. Ruim 9 maanden na het indienen van de klacht kwam het rapport met de uitkomsten binnen. Alle klachten zijn ongegrond verklaard. Op de klacht dat aangifte bemoeilijkt is, heeft de commissie zich van een oordeel gehouden. Verbijsterd waren we.

Nationale Ombudsman
De laatste mogelijkheid. We hebben het hele dossier ingestuurd naar de Nationale Ombudsman. Gelukkig is er besloten om een onderzoek te starten. Alle partijen zijn weer gehoord. Na bijna 2 jaar… kwam toch de erkenning. Politie zat op alle punten fout en hadden anders moeten handelen. Wat een opluchting. Eindelijk is hij gehoord en erkend.

Gevolgen zijn niet gering
Het heeft een enorm grote impact gehad. Hoe leg je dat aan de kinderen uit dat de politie zo veel geweld gebruikt bij iemand die niks gedaan heeft? Hoe kan het zo zijn dat je zo maar voor je eigen huis zo behandeld wordt door politie die niet eens op verzoek goed de gegevens controleert? Dat het proces van aangifte en klacht zo moeilijk wordt gemaakt en uitgesteld? Mijn man heeft een hoop slapeloze nachten gehad hierdoor. Het heeft een enorme deuk gemaakt in zijn  zelfvertrouwen. Hij voelde zich helemaal niets meer waard omdat hij zo behandeld is en keer op keer niet gehoord werd. Wat was de opluchting groot dat de Nationale Ombudsman hem in het gelijk heeft gesteld. Het was een foute actie van de politie en dat is eindelijk, na 2 jaar, erkend.

De aanhouder wint…!

Geschreven door: Caroline. Achternaam bij Controle Alt Delete bekend. De uitspraak van de Ombudsman is hier te downloaden. 

« Meer blogs